Lebensborn

1901– mnich Adolf Josef Lanz przybiera wymyślone nazwisko Jorg Lanz von Liebenfels. Zakłada w Wiedniu masońską organizację Ordo Novi Templi (Zakon Nowej Świątyni lub Zakon Nowych Templariuszy).
1905 – ONT rozpoczyna redagowanie czasopisma antysemickiego pt. „OSTARA”.[5] Celem gazety jest promowanie starogermańskiej mitologii, jako spadkobierców rasy aryjskiej, oraz nawoływanie do bojkotu żydostwa, jako największego zła , oraz stwierdzenie o wszechobecnej energii psychicznej, przenikającej kosmos, jako ucieleśnienie najczystszych cech aryjskiej urody: jasne włosy i niebieskie oczy. Grupy etniczne nie odpowiadające temu ideałowi należało zlikwidować tj. złożyć w ofierze bogom.. Jednym z czytelników „Ostary” był Heinrich Himmler. Wkrótce Liebenfels napisał „Teozoologię” – określając i zapoznając się z nowo powstałą nauką, socjologią. Klasyfikuje ona różnice rasowe na podstawie darwinistycznej teorii ewolucji.
1907 – za zebrane pieniądze baron Liebenfels kupuje zamek Werfenstein nad Dunajem. Symbolem Zakonu staje się Swastyka
Swastyka
Nazwa „svastika” pochodzi z sanskrytu i oznacza „przynoszący szczęście” Dodam, że swastyka uważana była dla Niemców jako talizman ochronny, używany często w czasie wojny jako ochrona np. przed kulami.
Swastyka może mieć ramiona zgięte w prawo albo w lewo. Postać „prawoskrętna”, naśladująca kształtem ramion, ruch Słońca (widziany z półkuli północnej Ziemi), kojarzona jest najczęściej z kultami solarnymi, jako symbol ognia i Słońca (krąg promieni); jest talizmanem przynoszącym szczęście; bywała symbolem bogiń, a więc płodności. Swastyka z ramionami skierowanymi w lewo (nazywana sauvastika) jest znakiem nocy i magii, emblematem straszliwej bogini Kali, żony Śiwy.
Co ciekawe, w starożytnych pismach sanskryckich jest powiedziane, że symbol ten jest związany z bogami np. indyjskim Brahmą!
Jednakże, dopiero zapożyczenie tego starożytnego symbolu w ideologii aryjskiej, a w następstwie faszystowskiej, zmieniło jej wydźwięk kojarzony tylko z tyranią, wojną i nieszczęściem. Hitler później stwierdził iż „W swastyce widzimy symbol walki o zwycięstwo rasy aryjskiej.” Na skutek zaanektowania symbolu swastyki przez III Rzeszę, symbol ten jest więc czasami błędnie uważany za znak germański. Swastyka występuje jednak na całym świecie (poza Australią) od pradawnych czasów. Jedno z najstarszych malowideł z motywem swastyki pochodzi z paleolitu – ma więc około 10 000 lat. Swastykę odkrywano w znaleziskach z późnego neolitu na Bliskim Wschodzie, w późniejszych w Babilonie i u Hetytów. W epoce brązu znana była już w Troi, Mykenach, Skandynawii, później w Grecji, Italii, Chinach, Japonii. Znak ten odkryto również na palestyńskich synagogach sprzed 2 000 lat. [6]
1908 – z Ordo Novo Templi odchodzi Guido Von List i zakłada Stowarzyszenie Guido Von Lista. Von List jest przyjacielem Liebenfelsa. Zajmował się pisaniem artykułów do „Ostary”. Von List za młodu zgłębiał pisma Tacyta, opisującego starożytnych Germanów jako wspaniałych błękitnookich jasnowłosych wojowników. (rozgłos i poszanowanie osiągnął w 1881 roku publikując swoje dzieło: „Hitologiczny krajobraz Niemiec”). Jego Stowarzyszenie zajmowało się odszyfrowaniem run i rytuałów starożytnych kapłanów Wotana.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *