Album Karla-Friedricha Höckera

 Album Höckera (lub Album Hoeckera) to zbiór fotografii, które zostały zebrane przez Karla-Friedricha Höckera, oficera SS podczas nazistowskiego reżimu w Niemczech. Zawiera ponad sto zdjęć obrazujących warunki życia oficerów i administratorów, w trakcie „służby” w  obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau. Album jest wyjątkowy i stanowi niezbędny dokument Holocaustu.
Obecnie znajduje się w archiwum Amerykańskiego Muzeum Holocaustu (USHMM) w Waszyngtonie.

Według muzeum, album fotograficzny został znaleziony przez niezidentyfikowanego amerykańskiego oficera kontrwywiadu, który został zakwaterowany we Frankfurcie po kapitulacji Niemiec w 1945 roku. Oficer ten odkrył album w w swojej kwaterze w Niemczech, wracając do Stanów, zabrał ten ważny dokument ze sobą.

W styczniu 2007 roku, ów oficer przekazał album USHMM, z prośbą o nieujawnianie jego tożsamości. Podpisy zdjęć oraz postacie na nich przedstawione  szybko potwierdziły, że obrazuje życie w obozach Auschwitz i jego okolicach. Pierwsza fotografia to podwójny portret Richarda Baera, komendanta obozu oświęcimskiego w latach 1944-1945, a także adiutanta Baera, Karla Höckera.

Zbiór zawiera 116 fotografii, wszystkie czarno-białe, prawie wszystkie z niemieckimi oficerami. Uważa się, że album był własnością Höckera, ponieważ pojawia się w znacznie większej liczbie obrazów niż jakakolwiek inna osoba. Na stronie tytułowej pod zdjęciem Höckera i Baera napisano: „Z komendantem SS Stubafem, Baer, Auschwitz 21.6.44”, identyfikując Höckera jako właściciela albumu. Jest także jedyną osobą w albumie, która przewija się na niemal każdym zdjęciu.

Niektóre zdjęcia przedstawiają oficjalne wydarzenia, takie jak pogrzeby wojskowe czy poświęcenie nowego szpitala. Obejmują one także wizerunki oficerów obozowych odpoczywających podczas rekolekcji dla personelu w „Solahütte” ; rustykalna chata znajdująca się tylko około 30 km od kompleksu obozowego. Te obrazy są uważane za najbardziej uderzające, ponieważ pokazują wesołych oficerów sztabowych śpiewających, pijących i jedzących, podczas gdy w obozie odbywa się ogromne cierpienie.

Wiele fotografii przedstawia oficerów odpoczywających w towarzystwie młodych kobiet-stenotypistek i maszynistek, znanych ogólnie jako „Helferinnen” , niemieckie słowo dla pomocników (kobiet).

Obaj najbardziej znani dowódcy obozu, Richard Baer i Rudolf Höss, są widoczni na kilku zdjęciach. Ale prawdopodobnie najbardziej znaną postacią z Auschwitz, która pojawia się na albumie, jest dr Josef Mengele, nazywany prze więźniów „Aniołem Śmierci”.

W sumie album zawiera osiem fotografii, w których pojawia się Mengele. Przed przekazaniem albumu do muzeum nie było znane żadne zdjęcie przedstawiające go na terenie obozu.

Zdjęcia w albumie Höckera są postrzegane jako szczególnie ważne ze względu na czas, w którym zostały stworzone- od czerwca do grudnia 1944 roku. Archiwiści i historycy zauważyli, że okres ten pokrywa się z masową eksterminacją setek tysięcy węgierskich Żydów wiosną i latem 1944 r. – wydarzenie znane jako „węgierski transport”. Ci Żydzi zostali zebrani i wysłani do Auschwitz po operacji „Margarethe” – inwazji w marcu 1944 r. Tak wielu węgierskich Żydów zostało zabitych w obozach oświęcimskich w tym okresie, że krematoria nie były w stanie pochłonąć wszystkich ciał.

Według Rebecki Erbelding, archiwisty muzeum, która otrzymała album i po raz pierwszy dostrzegła jego znaczenie: „album przypomina nam, że sprawcami Holocaustu byli ludzie, mężczyźni i kobiety z rodzinami, dziećmi i zwierzętami, którzy obchodzili święta i jeździli na wakacje… Ci ludzie byli ludźmi… a te fotografie przypominają nam, do czego zdolni są ludzie, kiedy ulegają antysemityzmowi, rasizmowi i nienawiści. „

 Höcker ożenił się przed wojną i miał w czasie wojny syna i córkę, z którymi połączył się po zwolnieniu z 18 miesięcy w brytyjskim obozie jenieckim w 1946 roku. Na początku lat 60. został zatrzymany przez władze zachodnioniemieckie w swoim rodzinnym mieście, gdzie był urzędnikiem bankowym. Nie wiadomo, dlaczego bank ponownie go zatrudnił i awansował po długiej nieobecności, podczas której nie miał nic wspólnego z tą branżą…

Podczas procesu we Frankfurcie Höcker zaprzeczył, że uczestniczył w selekcji ofiar w Birkenau lub kiedykolwiek osobiście stracił więźnia. Dalej zaprzeczał wszelkiej wiedzy o losie około 400 000 węgierskich Żydów, zamordowanych w Auschwitz w czasie jego służby w obozie. Wykazano, że Höcker miał wiedzę na temat ludobójczych działań w obozie, ale nie udało się udowodnić, że odegrał w nich bezpośredni udział. W powojennych próbach Höcker zaprzeczył swemu zaangażowaniu w procesie selekcji Żydów. Podczas gdy obciążały go relacje innych ocalałych oficerów SS wszystkich,  prokuratorzy nie mogli znaleźć żadnych rozstrzygających dowodów, aby udowodnić jego winę.

W sierpniu 1965 r. Höcker został skazany na siedem lat więzienia za pomaganie w ponad 1000 morderstwach w Auschwitz. Został zwolniony w 1970 roku i był w stanie powrócić na stanowisko bankowe jako główny kasjer, gdzie pracował aż do emerytury.

W dniu 3 maja 1989 r. sąd rejonowy w mieście Bielefeld w Niemczech skazał Höckera na cztery lata pozbawienia wolności za udział w gazowaniu więźniów, głównie polskich Żydów, w obozie koncentracyjnym na Majdanku w Polsce. Zapisy obozowe wykazały, że od maja 1943 r. do maja 1944 r. Höcker nabył co najmniej 3610 kilogramów trującego gazu Zyklon B do użytku na Majdanku z firmy Tesch & Stabenow z Hamburga.


Yuletime, 1944. Karl Höcker zapala świece na drzewku „Yule”


„Solahütte”, rekolekcje SS


„śpiewanie” podczas spotkania towarzyskiego w hierarchii SS w „Solahütte”.
Pierwszy rząd składa się z (od lewej do prawej): Karl Höcker, Otto Moll, Rudolf Höss, Richard Baer, Josef Kramer, Franz Hössler i Josef Mengele


żeńskie oddziały pomocnicze SS (Helferinnen) biegną w dół mostkiem w „Solahütte” do muzyki z akordeonu


kobiece oddziały pomocnicze SS  na jagodach, 22 lipca 1944 roku


od lewej: dr Josef Mengele, Rudolf Höss, Josef Kramer i niezidentyfikowany oficer


od lewej do prawej: Josef Kramer, dr Josef Mengele, Richard Baer, Karl Höcker i niezidentyfikowany oficer

w drodze na ceremonię; od lewej do prawej: dr Carl Clauberg, dr Enno Lolling, Karl Höcker (z tyłu), Richard Baer, dr Eduard Wirths, Karl Bischoff (za Wirths po prawej) Rudolf Höss i Karl Möckel

1 września 1944 r. Richard Baer ceremonialnie przyjmuje kopię planów budowy obozu od szefa Centralnej Dyrekcji Budownictwa Waffen SS, SS-Sturmbannführer  Karl Bischoff, z okazji otwarcia szpitala wojskowego SS (Lazarus)

pogrzeb oficerów SS poległych 26 grudnia 1944 r. w alianckich bombardowaniach Auschwitz

pogrzeb oficerów SS poległych w dniu 26 grudnia 1944 r.po alianckim nalocie na Auschwitz. Karl Höcker w nazistowskim pozdrowieniu przed grupą żałobników

Więcej informacji na http://forum.tropicielehistorii.pl
Zapraszamy

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.