Dokument SB OUN z Wołynia datowany 12.07.1943 r.

Przedstawiamy Państwu odręcznie napisany dokument SB OUN z Wołynia datowany 12.07.1943, czyli tuż po apogeum ludobójczej zbrodni OUN-UPA.

Jest to dziesięć stron odręcznie napisanych notatek z odprawy bojówkarzy SB OUN o charakterze instruktażowo-szkoleniowym.

Znajdujemy tu zarys struktury organizacyjno-terytorialnej SB. Jednak pominiemy te elementy w tłumaczeniu na język polski, skupiając się na pozostałych, ilustrujących stworzenie i funkcjonowanie ludobójczej banderowskiej machiny, do której zachętą wzbogacenia, propagandą nienawiści, przymusem (a)moralnym i terrorem SB OUN usiłowała włączyć jak najszersze warstwy społeczeństwa ukraińskiego.

Jak zobaczymy podczas lektury, za odmowę udziału, za zły stosunek do OUN, groziła śmierć z rąk SB.

Widzowie filmu Wojciecha Smarzowskiego „Wołyń” wiedzą, jaką rolę odegrała propaganda nienawiści. Największą dawkę propagandowego trującego jadu wsączono w uszy Ukraińców tuż przed rozpoczęciem masowych mordów, na zebraniach, przede wszystkim w cerkwiach, jednak należy pamiętać, że już znacznie wcześniej UWO, a potem OUN, nieustannie podsycały nienawiść do całego narodu polskiego, przekraczając granice zdrowego rozsądku. Tak więc w tej narracji nawet międzynarodowa pańszczyzna przekształcona została w polskie prześladowanie narodu ukraińskiego.

Gdyby Juliusz Słowacki lub Adam Mickiewicz pisali takie „poezje” jak Taras Szewczenko, a mimo to byli uznawani za narodowych wieszczów, to miałbym wielkie problemy w tłumaczeniu tego faktu przedstawicielom narodów przez nich zohydzanych. Pytanie, czy propagandzistom OUN łatwiej było zachęcić do mordów czytelników Mickiewicza, czy czytelników Szewczenki, uważam za retoryczne.

Oprócz propagandy potężnym czynnikiem motywującym do mordu była zwykła chciwość. W każdym społeczeństwie są jednostki, które nie potrzebują ideologicznego uzasadnienia, aby kraść. Także część wołyńskich Ukraińców nie potrzebowała legitymacji OUN, ani Dekalogu Ukraińskiego Nacjonalisty, aby zabijać i rabować.

W każdym społeczeństwie są jednak zwolennicy przykazania „nie rób drugiemu, co Tobie niemiłe”. Dlatego OUN nie poprzestała na propagandzie nienawiści i zachęcie materialnej (możliwość wzbogacenia się kosztem ofiar). Trzecim filarem ludobójstwa OUN była przemoc wobec narodu ukraińskiego, realizowana za pomocą jej krwawej Służby Bezpieczeństwa.

Bojówki SB OUN miały prawo rozstrzeliwać Ukraińców za posiadanie broni bez zgody OUN.

12.07.1943. […] Zwrócić uwagę na dobór ludzi do urzędów. […] Cała broń pod kontrolą SB, jeśli ludność nie odda broni — rozstrzelanie. Zakaz chodzenia w mundurach niemieckich, wszystkie zdać. Z Czechami nikt nie może nawiązywać kontaktu.

Ludzie, którzy przyszli wprost z szeregów nazistowskiej ukraińskiej policji pomocniczej, czyli uczestnicy Holokaustu, przynieśli ze sobą nazistowskie zasady. Przeprowadzaną razem z nazistami eksterminację ludności żydowskiej rozszerzyli na ludność polską. Bardzo ważna informacja – bojówki SB wykonywały rozkaz mordowania nie tylko Polaków, ale także Żydów.

Za przechowywanie Żydów i Polaków każdy będzie rozstrzelany.

Wzmianki o Czechach niosą ze sobą dwie informacje – o miejscu służby autora notatek (część Wołynia zamieszkana przez Czechów), oraz że SB w dniu 12.07.1943 jeszcze nie miała rozkazu ich mordowania, ale już ściągano od nich daniny na rzecz OUN.

Nie brać niczego od Czechów, od tego są specjalnie wyznaczeni ludzie.

Jednym z zadań SB było mobilizowanie Ukraińców do oddziałów UPA i gromadzenie mundurów oraz broni. Zamordowani Polacy nie ukończyli żniw – SB zmuszała do tego Ukraińców.

Ściągać [od ludności] rzeczy wojskowe.

Sprawdzać ludzi idących do oddziałów.

Wygnać ludzi do skoszenia polskiego zboża.

Zadania dla referatu organizacyjno-moblizacyjnego.

1. Zorganizować samoobronę terenu.

2. Dostarczać ludzi i broń do UPA (cała broń w terenie podlega referatowi organizacyjno-mobilizacyjnemu, kontrolę nad tym, kto ma prawo nosić broń, a kto nie, prowadzi SB.

Najważniejszym zadaniem jednak było ludobójstwo ludności polskiej – w notatkach ujęto to następująco:

Do 20 lipca oczyścić teren z Lachów,

zorganizować samoobronę terenu,

chwasty polskie wyrwać.

To oznacza, że wierchuszka OUN wydawała konkretne, precyzyjne rozkazy. Czechów jeszcze nie, Polaków już – w trybie pilnym – wymordować. Mobilizacja do tego zadania nie ograniczała się do mężczyzn. Kobiety ukraińskie także musiały odegrać swoją rolę.

Pod-referat Czerwonego Krzyża (kobiecy):

zadbać o punkty sanitarne

Druga część do łączności, wywiadu, gospodarki.

Propagandą zamierzano objąć mniejszości narodowe. Oczywiście nie martwych Polaków, lecz raczej narodowości służące w batalionach nazistowskiej policji pomocniczej. Starano się je skłonić do dezercji, organizowano z nich oddziały w UPA, lecz tuż przed wkroczeniem Armii Czerwonej – również ich wymordowano.

Do wszystkich mniejszości narodowych zawozić naszą literaturę. Ostrożnie z Uzbekami.

Aby nie było wątpliwości odnośnie polskiej mniejszości narodowej, przypominano:

Oczyścić teren, likwidacja polskich budynków.

Przekonania polityczne i zasady moralne wielu Ukraińców nie były tożsame z OUN. Przejawiało się to w zjawisku dezercji z UPA. Mamy tu także dowód na przymusową mobilizację Ukraińców do ludobójczych oddziałów.

Lachów, moskiewskich jeńców wojennych, dezerterów z UPA bezlitośnie niszczyć. Każdy, który zostanie zwolniony z UPA, będzie miał zaświadczenie.

Propagandowo-romantyczna wizja walki narodowowyzwoleńczej skonfrontowana z rzeczywistością ludobójstwa, zszokowała nawet niektórych członków OUN. Dla takich przewidziano karę śmierci.

Za przewinienie członka rejonowy referat SB sporządza protokół, okręgowy referat SB wydaje wyrok.

Pod-rejon ma 4 uzbrojonych (2 pistolety, 2 karabiny).

Karę śmierci dla członka wydaje okręgowy referat SB.

Prowidnyk może ukarać karą śmierci zdrajcę, takiego, który używa broni przeciwko niemu, jeśli podczas aresztowania ucieka.

Czy przeciętny Ukrainiec mógł nie wykonać rozkazu mordowania Polaków? Tak, ale podejmując ryzyko kary śmierci z rąk banderowskiej SB

Nie tolerować nie wykonywania rozkazów.

Ludność ukraińska musiała także finansować budowę totalitarnego państwa OUN.

Zbiórki, jakie się u nas przeprowadza, zwracać uwagę nie tylko na stronę materialną, ale także na stronę moralną, żeby ludność czuła ciężar budowy.

I ponownie, dowód, że niektórzy Ukraińcy mieli poważne wątpliwości co do metod „walki” banderowców. Miało nie być dla nich litości. OUN była organizacją totalitarną.

Oczyścić kadry organizacyjne z wszelkich słabeuszy, którzy nas rozkładają.

Musimy zebrać własne siły i przeniknąć do nich. Ciosy z zewnątrz nas hartują, wewnętrzni słabeusze nas rozkładają.

Kiedy mobilizujemy miliony, to nie będziemy litować się nad szkodliwymi jednostkami.

Naród chce silnej i twardej ręki, tylko takim się podporządkowuje.

Wszelkie zbiórki przeprowadzamy masowo.

Wszystkie oddziały, które nie są podporządkowane UPA, likwidujemy, jako oportunistyczne.

Ważny dowód istnienia „podwójnej księgowości” w OUN. Z poniższego wynika, że w lipcu 1943 roku SB OUN prowadziła wobec ludności polskiej dwie akcje: propagandową i ludobójczą. Pierwszą, pomimo faktycznego mordowania ludności polskiej, miano kontynuować. Przypomnijmy, była to mieszanina apeli do Polaków w sprawie wspólnej walki, ostrzeżeń i zawoalowanych gróźb wobec ludności za rzekomą kolaborację z wrogami Ukrainy, oskarżeń ludności polskiej o rzekome zbrodnie. W sumie to nagromadzenie fałszu nie tylko miało maskować ludobójstwo, lecz także miało stanowić „materiał dowodowy” w fazie post-genocydalnej. Post-banderowski propagandysta Wiatrowycz cynicznie czerpie z tego zasobu w całej pełni. W tym sensie, jeśli wszystkie fazy ludobójstwa potraktować jako całość, Wiatrowycz jest jego kontynuatorem.

Wszystkie mniejszości narodowe.

Lachów niszczymy, ale propagandową akcję polską doprowadzić do końca.

W tej fazie budowania państwa banderowskiego jeszcze nie każdy Rosjanin, w przeciwieństwie do Polaków, był skazany na śmierć.

Moskali, którzy występują przeciwko — niszczyć.

W poniższym fragmencie notatek, ze względu na ich lapidarność, ograniczę się tylko do wskazania na los Ukraińców o odmiennych poglądach politycznych. Przeznaczona im była śmierć.

3. Przeglądy polityczne.

Element rozkładowy rozstrzelanie.

Krytyka.

Bolszewicy.

Ulotki do Ukraińców.

Łebed’ sztundysta.

Żniwa.

Zwięzły zapis zadań SB w stosunku do Ukraińców – śledzić, podsłuchiwać, zabijać….

Dezerterów likwidować niezwłocznie. Człowieka, który wrócił na przepustkę z oddziału, trzeba śledzić, aby nie prowadził działalności rozkładowej i nie dekonspirował sprawy.

Śledzić członków.

Śledzić oddziały i ruch w wioskach.

Wprowadzono sprawozdawczość ze zbrodni oraz z akcji śledzenia własnego narodu:

O czym trzeba meldować:

1. Siatka organizacyjna SB.

2. Wrogowie.

3. Przeciwnicy nasi (melnikowcy, itd.)

4. Sprawy wewnętrzne.

5. Sprawy ogólne.

 

1. Gdzie stało się wydarzenie.

2. Kiedy.

3. Kto.

4. Co i jak.

Broni nie trzymać, lecz zdawać do referatu organizacyjno-mobilizacyjnego.

Bojówki mają liczyć 100 osób.

Referent organizacyjno-mobilizacyjny przed wysłaniem ludzi do UPA musi dać do SB, aby sprawdzili.

I jeszcze, i jeszcze raz, przypominano o zadaniu zabijania Polaków i rosyjskich jeńców wojennych:

SB musi oczyścić teren.

Jeńców wojennych Moskali i Polaków oczyścić.

Kary dla ludności ukraińskiej przewidziano drakońskie. Konfiskata koni za kradzież drewna z lasu, to tak, jak konfiskata samochodu za przekroczenie prędkości.

Wszystkich wałęsających się wyławiać.

Kto przygotuje [w lesie] materiał [drewno] i jemu nie jest potrzebny, a złowiwszy wujaszka w lesie, który niszczy las, zabrać konie.

Cała ludność ukraińska musiała wykonywać rozkazy OUN. Za nie wykonanie rozkazu – co najmniej bicie. Kto życzyłby sobie takiego „wyzwolenia”, które zamienia go w niewolnika, pod karą śmierci i bicia?

Starostom wydać rozkaz, żeby wystawiali warty w dzień i w nocy. Sprawdzać, a gdy nie będzie [wystawiać wart] to karać starostę.

Powołać samoobronę, która będzie potrzebna do ochrony terenu.

Bandera nie pił alkoholu i nie palił tytoniu. Jego akolitów zmuszono do naśladownictwa. Chwalebne, ale przy jednoczesnym popełnianiu okrutnych zbrodni na dzieciach i kobietach – absurdalne.

Służba SB, odnośnie porządku.

Członkowie nie śmieją pić [alkoholu], palić [tytoniu], grać w karty.

Zwracać uwagę na dekalog.

„Nie pozwolić nikomu splamić ani czci, ani sławy nacji”, itd.

Mordowaniu ludności polskiej towarzyszył rabunek. Część zrabowanego mienia przeznaczono na potrzeby OUN. Pojawił się w OUN problem zawłaszczania „majątku organizacyjnego”.

Za roztrwonienie mienia organizacyjnego (choćby czapki), za demoralizację składu członkowskiego, składać protokół i przekazać do nad-rejonu.

Jednak pijaństwo i złodziejstwo było mniejszym przewinieniem Ukraińców, niż zły stosunek do OUN – jeśli te pierwsze wystarczyło powstrzymać – to drugie musiało być ukarane.

Odnośnie ludności cywilnej:

Powstrzymać pijaństwo, złodziejstwo, gdy ktoś z wieśniaków demoralizuje i odnosi się źle do organizacji – karać.

To prawda, że OUN zwalczała komunizm. Jednak rozkaz przeszukiwania wszystkich niedostępnych miejsc był w lipcu 1943 r., w warunkach okupacji nazistowskiej, skierowany przeciwko ukrywającym się przed ludobójcami Żydom i Polakom.

Wywiad:

Musi działać bardzo dobrze.

Komunistyczną siatkę niszczyć.

Przepatrzyć wszystkie niedostępne miejsca.

12 Lipiec 1943

Spróbujmy wyobrazić sobie, że jesteśmy na miejscu przeciętnego ukraińskiego wieśniaka, który w lecie 1943 roku słyszy na zebraniach i w cerkwiach wezwania do mordowania Polaków, któremu wmawia się odpowiedzialność polskich sąsiadów za wszystkie jego nieszczęścia, który jest zachęcany do przejęcia na własność polskich „bogactw”, przede wszystkim ziemi, który wreszcie jest poddany terrorowi psychicznemu i fizycznemu SB OUN. On nie może zaufać nikomu z sąsiadów, gdyż każdy z nich może okazać się szpiclem SB OUN. Jest świadkiem krwawej rzezi dzieci i kobiet polskich, ale także widzi los swoich rodaków nie podporządkowujących się OUN, mordowanych z takim samym sadyzmem.

Ale nawet w takich najcięższych warunkach byli Ukraińcy, którzy pozostali ludźmi w nieludzkich czasach. Ci ludzie nie ulegli nacjonalistycznej propagandzie. Dokonali swego świadomego wyboru i nie tylko nie zabijali swoich polskich sąsiadów, ale im pomagali, ukrywali, ostrzegali przed niebezpieczeństwem. Robili to, nie zważając na śmiertelne niebezpieczeństwo, zagrażające im oraz członkom ich rodzin.

Oby nikt, nigdy więcej, nie był poddawany takim próbom.

 

Źródło — Sygnatura wszystkich 10 stron notatek funkcjonariusza SB:
[ДАРО: ф. P-30, оп. 2, cпp. 15, лл. 125-129 ]
a w języku polskim [DARO: f. R-30, op. 2, spr. 15, kk. 125-129]
http://suozun.org

 

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.