Powiat świdwiński i jego starostowie (landraci) w latach 1816–1932. Paul Schuelke

0
18

Z historii miasta i ziemi świdwińskiej

Powiat świdwiński i jego starostowie ( landraci ) w latach 1816 – 1932 – Paul Schuelke

Po ustąpieniu w 1919 roku z landrackiego urzędu Joachima Rudigera barona von der Goltza, nowym gospodarzem powiatu zostaje Paul Schuelke. Po Briesenie, Baudissinie, Goltzach jest pierwszym nie wywodzącym si ę z arystokratycznego rodu landratem.

Obraz może zawierać: 1 osoba, tekstLandrat Paul Schuelke

Do Świdwina przybył z położonej w Prusach Zachodnich miejscowości Labsens, dzisiaj to wielkopolska Łobżenica w powiecie pilskim. Niezbyt wiele odnalazłem informacji z jego życiorysu.
Na świat przyszedł w Toruniu 16 listopada 1873 roku. W 1907 zostaje wybrany burmistrzem Łobżenicy. Gospodarzem zapewne był dobrym, bo urząd pełnił przez dwanaście lat. Władze proponują mu w niezbyt odległym, położonym na Pomorzu Świdwinie urząd landrata, propozycję przyjmuje i w maju 1919 roku obejmuje zarząd komisaryczny a po wyborze przez radę powiatu zostaje mianowany starostą.

Przyszło mu urzędować w czasach niełatwych. Trwają demonstracje robotnicze i zamieszki pomiędzy demonstrantami a oddziałami straży wiejskiej, są one pacyfikowane przez wojsko przybyłe z kołobrzeskiego garnizonu. W mieście powstaje komórka NSDAP.

Obraz może zawierać: dom, niebo i na zewnątrzDom landrata Schuelke – stan obecny, ul.Drawska

Pomimo różnych zawirowań i niechęci części środowiska gospodarczego, posiada silne wsparcie zarządu powiatu co pomaga mu w realizacji wielu przedsięwzięć. Sytuacja ekonomiczna ulega poprawie na skutek środków państwowych przekazywanych na rolnictwo.

Powstają spółki wodne, w tym największa pracująca nad regulacją Regi. W ramach akcji osiedleńczej powstają nowe gospodarstwa rolne po rozparcelowanych w wyniku ogłoszonej upadłości majątkach ziemskich w Bełtnie, Rogalinie i Rusinowie. Gospodarstwa te w większości obejmują przesiedleńcy z byłej prowincji poznańskiej, tzw. optanci.

Obraz może zawierać: na zewnątrzWidok na Bramę, lata 30.

Trwa intensywna budowa i rozbudowa lokalnych dróg bitych, między innymi: Świdwin-Nielep z odgałęzieniem do Niemierzyna. Do Półchlebia od szosy na Słonowice, Bierzwnica-Stare Resko –Gawroniec i wiele innych. Po rozbudowie sieci drogowej usprawniono komunikację pocztowo- pasażerską. Na początku lat dwudziestych ruszyły pierwsze autobusy na trasach: Świdwin-Sławoborze-Mysłowice-Powalice, Świdwin-Ząbrowo-Świdwin.

W mieście zostaje zbudowanych wiele nowych budynków mieszkalnych, w tym trzy duże dla urzędników administracji samorządowej i państwowej, oraz budynki internackie dla gimnazjum. Pobudowano i rozbudowano wiele szkół wiejskich.

Obraz może zawierać: drzewo, roślina, niebo, na zewnątrz i przyrodaPlac Cesarski, po dojściu nazistów do władzy – Plac SA, dzisiaj Plac Jana Pawła II

W latach 1924-1928 zabudowano dzisiejsze Zatorze (Botenhagen) – rejony ulic dzisiejszej Koszalińskiej i Szczecińskiej. Powstają nowe zakłady pracy: wyrobów betonowych, dwa zakłady naprawcze maszyn rolniczych, przedsiębiorstwo firmy samochodowej „Opel” Alberta Holtzhutera (dzisiejsze warsztaty Zespołu Szkół Rolniczych). Znana firma Friedrich und Wendler otwiera przy Rynku największy w mieście pawilon handlowy z konfekcją. W 1929 roku miejscowa wspólnota metodystyczna buduje przy ówczesnej Karlstrasse (ks. Popiełuszki) swój kościół- kaplicę Ebenezer Kapelle.

Landrat Paul Scheulke zamieszkał wraz z żoną Magaret i synem Lotharem przy Drawskiej 25. Piękny zadbany dom, stylem przypominający leśniczówkę stoi do dzisiaj. Syn Landrata zostaje absolwentem miejscowej Szkoły Rolniczej.

Obraz może zawierać: drzewo, niebo i na zewnątrzAutobus Oparzno-Świdwin

Nie zdołał skutecznie zapobiec likwidacji powiatu świdwińskiego pomimo protestów ludności i rady powiatu. 1 października 1932 roku na skutek pruskiej reformy – rolniczy powiat Świdwin przestał istnieć. Landrat Paul Scheulke zostaje przeniesiony w stan spoczynku. Gminy i miasto przechodzą do powiatu białogardzkiego. Na swoim ostatnim posiedzeniu rada przekazuje szpital powiatowy miastu.
W marcu 1945 roku po zdobyciu miasta przez Armię Czerwoną zostaje wyznaczony jako tymczasowy burmistrz. Funkcję Tą pełnił do końca kwietnia, później wraz z rodziną podzielił los innych świdwinian – został wysiedlony za Odrę.

Zbigniew Czajkowski

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.