„Smyk” – szaleństwo polskich konstruktorów


Szaleństwo koncepcyjne warszawskiego Biura Konstrukcyjnego Przemysłu Motoryzacyjnego – mikrosamochód „Smyk”. Ten niewielki pojazd miał według założeń zmieścić dwie osoby dorosłe i dwójkę dzieci. Powstało kilkanaście egzemplarzy – projekt jednak nigdy nie wszedł w fazę produkcji seryjnej.


[Obrazek: smyk1.jpg]Nigdy nie zatwierdzony do produkcji seryjnej mikrosamochód polskiej produkcji – „Smyk”, Warszawa 1957.


Według założeń powstać miał możliwie najtańszy mikrosamochód mieszczący cztery osoby. Do Smyka wchodziło się przez „przednie drzwi”, a raczej pokrywę wraz z szybą umieszczoną z przodu pojazdu. Dojście do tylnego siedzenia było możliwe tylko po złożeniu przedniego siedzenia pasażera. Samochód nie posiadał bagażnika, zaś na desce rozdzielczej znalazły się tylko: prędkościomierz, kontrolka ładowania akumulatora i przełącznik kierunkowskazów.


[Obrazek: smyk3.jpg]Wnętrze „Smyka” – Muzeum Techniki i Komunikacji w Szczecinie.


Jako napęd prototypowych marki „Smyk” pojazdów służył silnik od motocykla Junak M07 z zamontowanym dynamostarterem oraz dmuchawą. Zastosowano niezależne zawieszenie dla wszystkich czterech, dwunastocalowych kół: poprzecznie ułożone drążki skrętne. Koła montowane były z dwóch części, z czego wewnętrzna z metali lekkich służyła jednocześnie za piastę koła, zaś zewnętrzna, stalowa za koło właściwe. Zbudowano również wersję z karoserią z trójwarstwowych laminatów.

Projektantami pojazdu byli:

inż. Karol Wójcicki
inż. arch. Janusz Zygadlewicz
inż. Andrzej Zgliczyński


[Obrazek: smyk2.jpg]„Smyk” – eksponat w Muzeum Techniki i Komunikacji w Szczecinie.


„Smykiem” według różnych źródeł można było rozpędzić się do 70-80 km/h, a spalanie wynosiło około 5 litrów na 100 km. Niestety zastosowana jednostka napędowa była mocno awaryjna – łańcuch wytrzymywał około 7 tysięcy kilometrów, silnik brał olej, dawały znać o sobie i inne podzespoły.


[Obrazek: smyk4.jpg]Mikrosamochód „Smyk” w Muzeum Inżynierii Miejskiej w Krakowie.


Produkcję „Smyka” zamierzano uruchomić w w Szczecińskiej Fabryce Motocykli. Wyprodukowano jednak tylko serię próbną, w liczbie od 17 do 20 sztuk (według różnych źródeł). Do produkcji seryjnej zatwierdzono konkurencyjny projekt – samochód Mikrus MR-300.

Dane techniczne:

Silnik:

Pojemność skokowa: 349 cm³

Moc maksymalna: 15 KM (11 kW) przy 5500 obr/min

Maks. moment obrotowy: 24 Nm przy 4000 obr/min

Podwozie, wymiary i masa:

Zawieszenie: niezależne dla wszystkich kół

Hamulce przód/tył: bębnowe 200 mm/bębnowe 200 mm

Rozstaw osi: 1700 mm

Rozstaw kół przód/tył: 1100/1100 mm

Masa własna: 470 kg

Osiągi:

Prędkość maksymalna: 70 km/h

Zużycie paliwa: 5 l/100 km


Muzeum Techniki i Komunikacji w Szczecinie – „Smyk – Audioprzewodnik demo”:


Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.